Nieuw

De teksten op deze website worden regelmatig bijgewerkt en gecorrigeerd.


2 VoorRijkse geschiedenis

Posted by Willem Steeper
Er is geen consensus over de stichtingsdatum van het Rijk. Aangenomen wordt dat de strijd tussen de autocraten en de bureaucraten vorm heeft gegeven aan wat wij nu het RIJK noemen. Veelal wordt gesproken over de Voorrijkse geschiedenis als men het heeft over de periode waarin het leven werd beinvloed door zogenaamde ' sociale media' die uiteindelijk niet zo sociaal bleken te zijn. Alle opgeslagen persoonsgegevens in databases werden gekoppeld en verkocht en op grote schaal misbruikt. Informatie was niet meer vrij toegankelijk voor iedereen en het woord privacy had geen waarde meer. Informatie en nieuws werden economische producten, eigen persoonlijke informatie kon in de voorrijkse geschiedenis alleen met geld afgeschermd worden. De handel in persoonsgegevens was overweldigend.


Het rijk van Been I (in ontwikkeling)

Posted by Willem Steeper

Been I, het derde been, is als een normaal been, als alle benen. Het been loopt en hinkt. Vooral is het een been, het derde been, voor de uitverkorene, de ongenaakbare. Het been staat voor dat wat uitzondering maakt. In het rijk van Been I is alles anders en alles hetzelfde. Woorden zijn woorden en betekenissen zijn betekenissen en toch. De dingen zijn niet wat ze lijken te zijn. De dingen zijn anders. Alle dingen. Ook dit.



Schetsen en flarden

Posted by Willem Steeper


(als de mens voor 95% uit zand zou bestaan zouden we in de woestijn zwemmen)

Wat is een zekerheid? Een bewering? Een constatering?

...een wreed man: eerst speelt hij met de poes, aait het, spreekt het toe met lieve woorden om het vervolgens in de vlammen van de haard te werpen, en als ze het vuur ontvlucht duwt hij het terug met een pook.

...het eerste dat bij me opkomt is de leegte van het bestaan of liever gezegd mijn onvermogen om de grote leegte te vullen. Het ligt niet in mijn aard om pessimistich te zijn, om te praten over leegten; de diepe afgronden die aan mijn weerszijden wachten op mijn val. Mijn blik is altijd vooruit gericht op een onhaalbaar ideaalbeeld van mijzelf. Het is beter niet omlaag te kijken want dan volgt onherroepelijk de val.

Mijn gedachten zijn zo sterk dat ik het gevoel heb dat ik ze uitspreek.

Bont is de verbeelding van de eenzame geliefde die prat gaat op zijn onmacht de werkelijkheid te aanvaarden. Komt het door de traagheid dat zijn liefde te vergeefs is ondanks zijn hardnekkig zwijgen en zijn kille eerlijkheid. De maagden in zijn hoofd maken wilde capriolen.

Natuurlijk is het altijd die ander, de medogenloze, de egocentrische, hij die zich verborgen houdt achter een facade van vriendelijkheid, lachend en spottend en die voortdurend op zijn hoede is voor verraad, voor samenzweringen tegen zijn persoon; alert als ik ben laat ik nooit een grimas van mijn ware gezicht zien.

Langzaam kruipen de schaduwen onder het vloerkleed. Zij nestelen zich in het stof dat mijn vader heeft proberen te verbergen. Ik volg de schaduwen met mijn vinger tot ze verdwenen zijn. Dan ineens zie ik het. Er is een schaduw op de deur achtergebleven. Ik kijk naar het vloerkleed waar geen schaduw meer te zien is. Het was een scherpe schaduw, een rechte verticale lijn met links onder een paarsige gloed. Langzaam bewoog ze naar de deurpost en verdwijnt in het donker van het trapgat. De schaduw laat zich de hele avond niet meer zien, maar ook de volgende dag is er geen spoor van de schaduw.

Ik wacht op de avond. Als de schemering valt zit ik op mijn plaats op het tapijt de schaduw op te wachten. De eerste schaduw verschijnt naast de poten van de salontafel en rekt zich uit tot achter in het huis. Op het tapijt en de houten vloer verschijnen de schaduwen die prachtige vormen aannemen, maar ik wacht tevergeefs op die ene schaduw op de deur, ik had te maken met een zeer zelden voorkomende schaduw.

Als we situaties als werkelijk definieren dan zijn deze werkelijk in hun consequenties. Naar wat ik kijk is wat ik zie, niets wat ik zie is waar ik ben.



 



Schetsen voor 'De ongenaakbare'

Posted by Willem Steeper

Schetsen voor ' De Ongenaakbare': De hoop op versmelting, de eeuwige hoop, het tanend verlangen naar vereniging. Het manzijn moet in de kamer wachten, tot het vrouwzijn hem zal verlossen. Het wachten is pijnlijk, mede door de vernederende positie die hij heeft. Zijn fantastisch verlangen voldoet niet aan  het beeld dat het vrouwzijn van zichzelf wil zien, laat staan horen uit de mond van het manzijn. Adem stokt.



Gevolg

Posted by Willem Steeper

ongeredigeerd] (Volg de onbesuisde bewegingen van de prediker van de Chotische kerk Wilhelmus Johannes Steeper. Lees zijn onsamenhangende teksten en vlecht er zelf een verhaal van. )



Het kleine gebeuren

Posted by Willem Steeper

Er is natuurlijk niets gebeurd. Niets noemenswaardig. Niets dat het vertellen waard is. Ook niet dat ene, dat onbeduidende. Het heeft vrijwel niet plaatsgevonden en als ik het zou beschrijven zou elke lezer het als onbelangrijk duiden. Ik bedoel, dat het geen gevolg zal hebben maar dat het eigenlijk ook geen oorzaak had. Geen verband ook met andere gebeurtenissen, hoe klein ook. Nee het was werkelijk niets. Het was bijkans niemand opgevallen. Het was zelfs de vraag of iemand het had opgemerkt. Het duurde ook maar zo kort. Maar het gebeurde.

Van de ene gebeurtenis naar de andere. De e'e'n nog onnoemelijker dan de andere. Onnoemelijk in de zin van niet gestaafd zijnde. Zo en dus nog niet voor herhaling vatbaar. Immers gebeurtenissen gebouwd op meningen dienen te worden getoetst. Geijkt. Meningen zijn geen feiten. Meningen worden geuit om standpunten te bepalen en zijn derhalve onbetrouwbaar in de waarheidsvinding. 

Zo lang de gebeurtenissen niet geijkt zijn, zijn ze niet noemenswaardig en kunnen derhalve worden genegeerd.

Het ter discussie stellen van een gebeurtenis is het begin van het waarheidszoeken, zo mogelijk het begin van het ijkproces van de gebeurtenis. Hoeveel is het gebeuren waar ten opzichte van de andere ware, namelijk geijkte gebeurtenissen? Alle geijkte gebeurtenissen vormen de basis voor het grote verhaal. Het verhaal dat iedereen wil horen, het verhaal dat verteld dient te worden.
Het grote verhaal. Het verhaal van het alles. Maar vooral het verhaal van het kleine in het grote verhaal.








 



 



Dubbele moraal

Posted by Willem Steeper

Erkend of niet erkend daar draait het om. Telkens weer.  Is het waar? Is het waan? Of is het beide? De dubbele moraal van het verhaal!



Eenvoud

Posted by Willem Steeper

Zoeken naar de eenvoud in de chaos, dat is toch wat we doen. Zoeken naar ordening door chaos eenvoudig te maken. En ordening brengt rust. En rust is goed. Rust met nu en dan een uitspatter.



Beslommeringen

Posted by Willem Steeper
In het wilde weg. Vandaag voel ik mij statig. Fier zogezegd. Ik wordt wakker in een aangename roes. Lang hoef ik mijn ogen niet open te houden, ik mag doezelen, wegdromen en weer terugkomen, droom na droom waarin ik machtige avonturen beleef.


Achterkant denken , onderzoekingen

Posted by Willem Steeper

De Achterkant der Dingen. De filosofie achter de Chaotische kerk is gebaseerd op het Achterkant denken. Deze waan filosofie, -van waar naar waan- is een werkelijkheidsbeeld dat Steeper geschapen heeft binnen de muren van de Chaotische kerk en hij heeft altijd de intentie gehad het binnen die muren te bewaren. Toen de waan het won van de waar was er houden meer aan. De leden van de kerk verkondigde de grootste onzin om maar een luisterend oor te houden.

'Aan de achterkant van onze werkelijkheidsvoorstelling is van alles mogelijk. Een voorkant en een achterkant: de dingen tonen hun voorkant door hun achterkant aan het zicht te onttrekken en door rond het ding te draaien krijgen we de achterkant te zien, maar het probleem herhaalt zich: de keerzijde toont zich alleen maar door te verbergen wat daarnet nog zichtbaar was.'