Hij kermt onder haar. Ze is bovenop hem gaan zitten en duwt hem met beide handen in de kussens. Het is geen spel. Haar warme dijen omklemmen hem met een kracht die hij niet had verwacht van een vrouw. Hij probeert zich oprichten, maar hij kan alleen zijn hoofd bewegen.
Nieuw
Vanuit de hoek van zijn oog ziet hij haar staan, met hangende schouders, de buik licht naar voren, staat ze op de brug en kijkt naar het zwarte water waar een zwaan zwemt die reikhalsend haar aandacht probeert te trekken. Ze staart naar het water en knikt.
Gaandeweg wordt de wereld zwarter om hem heen. Het sprankje hoop dat hij nog heeft, dooft langzaam, maar hij wanhoopt niet. Was dit het dan? Was dit het moment waar hij naar uitgekeken had? Het moment dat hij had gevreesd.
Het ligt voor mijn voeten op de grond, ik kijk ernaar, maar zie het niet.
Ik weet dat het daar ligt, vraag me niet waarom of hoe ik dat weet.
Het ligt er te wachten om te worden opgeraapt, door mij alleen.
Maar als ik het niet zie, is het er niet, hoewel ik weet dat het er ligt.
De dorre heidebloemen verstarren bij het avondlicht, mensen verzamelen zich om de horizon af te turen, er gedragen zich vreemde bewegingen en de vloed die zich had aangekondigd met een zwerm rode vogels, overvalt de menigte dermate dat ze als versteend de golf over zich heen laten komen, zand str
het gaat natuurlijk ergens over
mijn lippen verstijven
tong tegen binnenkant tanden
afwachtende pose op vergeelde foto
een lach, een schimp, een oog
de stemmen staken abrupt
ongewoon handige duikvlucht
Nelis doet nooit open als je aanbelt, dat moet je zelf maar uitzoeken: soms staat het raampje op een kier of hangt er een gekleurd touwtje door de brievenbus, vaak maakt hij het moeilijker, als hij eigenlijk niet gestoord wil worden en de bezoeker er veel voor over moet hebben om binnen
De versnipperde stad is een werk in uitvoering. Met verschillende technieken en methoden onderzoekt Willem Steeper de abstrahering van de stad. Welke mechanismen bewegen de deeltjes? Elk verwacht en onverwacht pixel is deel van het verhaal.
Alle delen van de stad zijn versmolten, slechts in pixels is zij te aanschouwen: blokjes kleur verspringen voor je ogen, het ritme is bezwerend; de stad in abstractie, en misschien in essentie, maar daar valt over te twisten.