Nieuw

De teksten op deze website worden regelmatig bijgewerkt en gecorrigeerd.


Tevreden mens?

Posted by Willem Steeper

Ik ben niet een tevreden mens. Op het eerste gezicht zal men mij beoordelen als een kalme luisteraar, een denker, een filosoof misschien. Maar dat is uiterlijk vertoon, een schild zoals iedereen dat opwerpt als het gaat om zielenroerselen of intieme geheimen. Neen, bij mij gaat het verder.



Stemmen

Posted by Willem Steeper

Om een of andere reden weet ik het onderwerp van gesprek te veranderen. De disgenoten hebben het eerst niet door, maar ik weet het onderwerp te verschuiven en raak de intieme kant, waar niet iedereen op zit te wachten. Sterker nog, enkele tafelgenoten schuiven hun stoel naar achter en maken aanstalte van tafel op te staan. Ik dwingt hen met mijn ogen om te blijven zitten. Onrustig draaien zij in hun stoel, maar gehoorzamen aan mijn zachte dwang.



De Waarheid

Posted by Willem Steeper

'De waarheid ligt ergens in het midden' hoor ik mijn moeder nog zeggen tijdens een meningsverschil. Alles goed en wel, waar is het midden? Als alle kanten belicht zijn? Is waarheid zoiets als collectieve subjectiviteit? Een afspraak?



Twee hoofden

Posted by Willem Steeper

Het is niet een aangenaam beeld, hij wil liever niet kijken, maar hij kan zijn hoofd niet afwenden; het begint altijd ergens onbestendig, soms gevat in een eerste zin of een beeld, je weet niet waar je bent, maar het begin is er; je kijkt om je heen om je te oriënteren, maar niets heeft enige hou



Stamcelonderzoek (in bewerking)

Posted by Willem Steeper

Ik zou graag slechts één ding willen zijn
EEN - als het zou kunnen
Zonder beslommeringen
Onderdeel van een geheel
Met een gezamenlijk doel
Maar zonder bepaalde richting

Niet tanen, voortgang is geboden
Niet over de schouder kijken
Geschiedenis is vluchtig



Hoofdstuk 2

Posted by Willem Steeper

“Mevrouw welk hotel zal het zijn?”
“Rijdt u me maar naar het Hilton!” Hij keert de auto met een wijde boog en maakt vaart.
“Heeft u haast”
“Nee hoor. Doet u maar rustig aan.”
Maurice laat het gas los en mindert vaart. Hij kijkt haar verlangend aan.

“Is er wat?”



Hoofdstuk 3

Posted by Willem Steeper

Mijn oom, die voor het gemak maar gewoon zo heet, loopt elke morgen naar het raam en opent het op een kier. Het is een ritueel. Mijn oom is dan ook altijd de eerste die iets positiefs kan zeggen in de hoop dat anderen zijn woorden zullen herhalen. Hij is origineel, mijn oom.



De met zonlicht overgoten laadbak

Posted by Willem Steeper

Het is de dagelijkse hel waarin hij wakker wordt en het liefst zou hij meteen weer gaan slapen.



Niet begrepen

Posted by Willem Steeper

Het doet hem niets. Hij kijkt naar haar naakte lichaam. Zijn ogen tasten haar huid af naar een glimp van verwondering. Hij hoopt dat haar tepels hem in beroering zullen brengen, iets in hem wakker maken dat al lang geleden is ingeslapen, gedoofd.



Deinende golven

Posted by Willem Steeper

Hij ziet haar buik op en neer gaan, steeds sneller gaat ze ademhalen, ze schokt en spartelt met haar benen, hij kan niets doen. Als verstijft staat hij in de hoek van de vrijwel lege slaapkamer naar haar te kijken. In haar mondhoeken verschijnt wit schuim, ze baast belletjes.